تفاوت بین کیسه های پلاستیکی زیست تخریب پذیر، کمپوست پذیر و زیست تخریب پذیر چیست؟

کیسه های پلاستیکی سنتی
کیسه های پلاستیکی سنتی چه آسیبی به محیط زیست ما می زند؟ بذار حساب کنم کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف به طور متوسط ​​12 دقیقه طول عمر دارند و هر 60 ثانیه 2 میلیون از آنها در سراسر جهان استفاده می شود. کیسه های پلی اتیلن از منابع تجدید ناپذیر ساخته شده اند و برای محیط زیست دریایی مضر هستند زیرا هرگز زیست تخریب پذیر نیستند. در عوض، آنها طی صدها سال به قطعات کوچکتر و کوچکتر شکسته می شوند و آسیب های بی شماری به اکوسیستم های طبیعی وارد می کنند.

کیسه های پلاستیکی زیست تخریب پذیر
به طور خلاصه، ارگانیسم‌های خاصی زمانی تجزیه‌پذیر هستند که توسط یک موجود زنده مانند قارچ یا باکتری تجزیه شوند. کیسه های زیست تخریب پذیر به جای نفت با مواد گیاهی مانند نشاسته ذرت و گندم ساخته می شوند. با این حال، برای این پلاستیک، کیسه باید شرایط خاصی برای شروع تجزیه زیستی داشته باشد. اول از همه، دما باید به 50 درجه سانتیگراد برسد. در مرحله دوم، کیسه باید در معرض نور ماوراء بنفش قرار گیرد. در یک محیط دریایی، داشتن یکی از دو شرط فوق برای شما دشوار است. به علاوه، اگر کیسه های زیست تخریب پذیر به محل های دفن زباله فرستاده شوند، بدون اکسیژن تجزیه می شوند و متان تولید می کنند، گاز گلخانه ای که 21 برابر بیشتر از دی اکسید کربن قدرت گرمایشی دارد.

کیسه های پلاستیکی زیست تخریب پذیر یا "اکسو تجزیه پذیر".
اقلام زیست تخریب پذیر دارای ارگانیسم های زنده به عنوان بخش اصلی فرآیند تجزیه نیستند. کیسه های زیست تخریب پذیر را نمی توان به عنوان زیست تخریب پذیر یا کمپوست طبقه بندی کرد. در عوض، افزودنی های شیمیایی مورد استفاده در پلاستیک باعث می شود کیسه های پلاستیکی سریعتر از کیسه های پلاستیکی استاندارد بشکنند. اساساً، کیسه هایی که به عنوان "زیست تخریب پذیر" معرفی می شوند، برای محیط زیست کاملاً مفید نیستند و حتی بدتر! پس از تجزیه، کیسه‌های تجزیه‌پذیر سریع‌تر و میکروسکوپی‌تر می‌شوند و حتی همچنان تهدیدی جدی برای حیات دریایی محسوب می‌شوند. میکروپلاستیک ها از قسمت پایینی زنجیره غذایی وارد می شوند، توسط گونه های کوچکتر مصرف می شوند و سپس با مصرف این گونه های کوچکتر زنجیره غذایی را ادامه می دهند. پروفسور تونی آندروود از دانشگاه سیدنی کیسه های پلاستیکی زیست تخریب پذیر را اینگونه توصیف می کند: "راه حل های زیادی وجود ندارد، مگر اینکه ما خوشحال باشیم که همه آنها را به پلاستیکی با اندازه ذرات تبدیل کنیم، نه پلاستیکی به اندازه کیسه."

کیسه های پلاستیکی قابل کمپوست
اصطلاح "کمپوست پذیر" برای مصرف کننده عادی به طرز باورنکردنی گمراه کننده است. فکر می کنید کیسه ای با برچسب "کمپوست پذیر" به این معنی است که می توانید آن را همراه با ضایعات میوه و سبزیجات در کمپوست حیاط خانه خود قرار دهید، درست است؟ اشتباه. کیسه های کمپوست را می توان تجزیه زیستی کرد، اما فقط در شرایط خاص. کیسه های قابل کمپوست باید در یک مرکز کمپوست خاص کمپوست شوند و در استرالیا نادر هستند. کیسه‌های قابل کمپوست معمولاً از مواد گیاهی ساخته می‌شوند و هنگامی که توسط این تأسیسات دور ریخته می‌شوند، به مواد ارگانیک ضروری خود برمی‌گردند، اما مشکل اینجاست که تاکنون تنها 150 مورد از آنها در استرالیا وجود دارد.

آیا می توانم کیسه های پلاستیکی را بازیافت کنم؟
کیسه های پلاستیکی، کیسه های زیست تخریب پذیر، زیست تخریب پذیر و قابل کمپوست را نمی توان در سطل بازیافت استاندارد در خانه قرار داد. در هر صورت، آنها می توانند به طور جدی در روند بازیافت تداخل ایجاد کنند. با این حال، سوپرمارکت محلی شما ممکن است کیسه های پلاستیکی را بازیافت کند. برخی از سوپرمارکت ها همچنین می توانند "کیسه های سبز" را که پاره شده اند یا دیگر استفاده نمی شوند بازیافت کنند. نزدیکترین مکان خود را در اینجا پیدا کنید.